Vorige week was ik voor het eerst sinds mijn vertrek naar Turkije weer eens in Europa, in Duitsland en Oostenrijk welteverstaan. Je kan het als autoliefhebber slechter treffen; na vijf maanden buitenland direct de autobahn op! Het was een ietwat vreemde gewaarwording, de roemruchte openbare racebaan. Want zo chaotisch het snelweg verkeer in Turkije, zo kalm en overzichtelijk ging het er aan toe op de de weg in Duitsland, om over Oostenrijk nog maar te zwijgen. Een lichte teleurstelling. Maar daardoor kon ik wel datgene observeren waar ik me nog niet eerder bewust van was: de diversiteit op de weg was er oneindig veel groter dan in Turkije. De Duitsers, Oostenrijkers en de vele Nederlandse wintersport gangers hebben, in tegenstelling tot wat algemeen aangenomen wordt, een meer diverse smaak dan je zou verwachten. Dat merk je pas als je zoals ondergetekende een paar maanden weg bent geweest. Om een simpel voorbeeld te geven; in Turkije kiest de consument doorgaans voor grijze, zwarte of witte lak. Toegeven, lease grijs en zakelijk zwart doen het eveneens goed in Europa, maar gelukkig zijn daar nog altijd de automobilisten die gaan voor blauw, rood of een andere tint.
Saaie bedoeling
Na een lang buitenland verblijf merk je eveneens dat de het aantal verschillende merken en modellen in de genoemde landen groter is hier in Turkije. Nee, niet iedereen rijdt Volkswagen, Peugeot of Opel. Het wagenpark is heus afwisselender, neem dat maar van mij aan. Ik kon mijn ogen te kost geven aan talloze modellen die ik lang niet had gezien. In Turkije kiest men veelal voor Fiat, Ford en Renault, of wel fabrikanten die, aangezien ze in het land productie facaliteiten hebben, voor Turks aangezien worden, en daardoor goed scoren. VW, Opel, Peugeot en Hyundai doen weinig voor elkaar onder. Een divers veld zou je denken, maar doordat ik in Istanbul woon liggen de zaken toch net even anders. Niet in de laatste plaats vanwege het ronduit enorme aantal gele taxi’s van Fiat en Hyundai.
De laatste mode
In de steden hebben veel mensen de laatste jaren geprofiteerd van de enorme economische groei in Turkije. Hierdoor konden een hoop mensen hun eerste auto veroorloven. De middenklasse zag de kans schoon een iets groter model aan te schaffen en een niet onaanzienlijke groep werd zo rijk dat ze de auto als een mode accessoire begonnen te zien. Zo kan het gebeuren dat je opeens veel exemplaren van een bepaald model ziet rijden, puur en alleen omdat het op dat moment een populair ding is. Zo was de Volkswagen Scirocco anderhalf jaar geleden erg populair, zag je een jaar geleden de Peugeot RCZ plots veel rijden en zie je nu ineens op elke straathoek een BMW 5 Serie … bij wijze van spreken. De volgende ster aan het firmament? Ik heb zo’n vermoeden dat de BMW 1 Serie een goede kandidaat is, evenals de nieuwe 3 Serie.
Krenten in de pap
Er zijn een aantal uitzonderingen op de bovengenoemde regel. In mijn vorige blog heb ik er al over geschreven, maar de aantrekkingskracht van Land Rover op de rijken alhier is onstuitbaar. De Range Rover Evoque zal hier ongetwijfeld ook hoge ogen gooien. De Mercedes C-klasse (180 Kompressor BlueEFFICIENCY in AMG trim) is en blijft eveneens een lieveling. Ik had nooit gedacht dat ik het zou zeggen maar ik was blij in Duitsland weer eens een Audi te zien! En wat te denken van die Saab 9-5 in Oostenrijk, of die Mitsubishi Pajero bij de skipiste? Op de terugreis naar het vliegveld zelfs een zeldzame Mazda 6 MPS gespot. Dat soort krenten in de pap zul je in Turkije weinig tegenkomen. De financiële middelen een dikke auto aan te schaffen zijn hier nog altijd een vrij recent verschijnsel, daarom moet de aankoop boven elke twijfel verheven zijn in de ogen van anderen. Een Range Rover behoeft geen uitleg, een Mercedes al evenmin. Men weet dus heus bepaalde modellen op waarde te schatten, maar het gaat te ver om van echte liefhebbers te spreken.
Nick Augusteijn werkte bijna drie jaar lang bij Autovisie als duizendpoot. Hij schreef er artikelen voor Autovisie magazine en Autovisie.nl, en maakte er de nodige vertalingen. Is inmiddels woonachtig in Istanbul, een metropool met 13,5 miljoen inworers en 2,7 miljoen auto’s. Dat staat gerant voor verhalen die met regelmaat op deze website verschijnen.
